බටහිර සුළඟ හමමින් මාතර දෙසට -

මගේ පෙම් කවියේ පද ගෙනයයි ඈ වෙතට - 

එක්වෙනු නොහැකි නම් සසරේ දිවි මගට -

සුළඟත් රුකුල් වෙයි හිමි නැති අපේ පෙමට...

නන්නා-දුනන ඇස් දහසක් මුන ගැසුනු -

සරසවි පියස නුඹ මාවත් හමු කෙරුනු -

සිව් වසරක්ම පැතුවට නුඹ සිත රැදුනු -

අමතක කරන්නට නෙතු මට ඉඩ තබනු...

ඇසිපිය අතර කඳුලැලි පිරි දුක පැහැර -

හැරදා සිටින්නේ කොහොමැයි නුඹ නෑර -

එක්වෙනු නොහැකි නම් තව-තව සිත පාර -

දිවි මං ගෙවන්නේ කුමටද මේ සසර...

නුඹගේ රුවට උපමාවක ගෙන සඳුව -

මං කවි කියන්නද පහවෙන තුරු කළුව -

ඇසිපිය හෙලෙන විට මැවෙනා රූ සපුව -

ගැන ගුණ කියමි, කිසිවක් මා අඩු නැතිව...

රත්‍රන් සේය ඔපවා සිරුරට හැඩය -

ගල්වා දෙතොල් මත රදනක සේ පැහැය -

සුර දූතියක් මෙන් වූ අසිපිය නලිය -

මා හද වශීකරවයි හිමි නැති බිරිය...

පතනා විටදි නුඹේ පෙම් කැන් හද අසල -

හැඟුනා මටත් සිපගනු සේ රන් නලල -

එනමුදු සුවක් නැති නව සිකුරගේ අඟුල -

හරහට ඇවිත් අප දෙදනට දෙයි අපල.....