සරාගී විලස කළුවර කොන් අතර හිද -

උන් ඇඟ වෙලී ගැරඩින් සේ එකට බැද -

ප්‍රේමය තුරන් රාගය පිරි කරුණු මැද -

සිටිනා ජොඩූ දැක පසුවෙමි දුකින් හද....

කැන්ටින් පොලිමේ ඇය ළඟ මා තනිව -

මැදි වී සිටී ඇගේ යෙහෙළියෝ එහි ඇතිව -

එකි නෙක වෙතට කියනා බස් තුටි වැඩිව -

සිනා නඟයි නෙතු පියවා කැත නැතුව...

වක්කඩ වගේ අක්කර කට විවර කරන් -

ඈ ලොල් සිනා විහිදනවා දෙනෙත් පියන් -

කෙල විසි වෙලා මගේ මුහුණට වැදී ගතෙන්-

තෙහෙට්ටු ගතිය දියාරු වී ගියා සුවෙන්...

දහසක් ගුණය තිබුනත් ඈ රන් සිරුරේ -

කෙනෙකුන් හිදී දෝ ගුණ කීමට සබරේ -

හමුවුන නැත්ත උපදින අන් හැම සසරේ -

රූ ගුණ බැබලියන් සඳ සේ රෑ අඹරේ...

කෙනෙකුන් සීටි නම් හද ළඟ නතර වෙලා -

බොන්නේ මමත් ගල් ශොට් එක ශැන්ඩි හලා -

මෝරාල් එකට නීඩ් ම වීදුරුව හලා -

පසුවට විඳ වනවා දවසම ඇඳට වෙලා....

කවියෙන් උමතු ලෙස පෙම් බස් කියන්නට -

සඳ දිය පෙවුන මත් විලසින් ලියන්නට -

හැකි මුත් එලෙස කවියෙන් පෙම් බඳින්නට -

නොහැකිය ලඳේ නුඹ වෙත හද පුදන්නට.....

සිකුරා මගෙත් නලලට පිය මන් කරලා -

ආ විට ලොල්ව නුඹගේ රූ ගුණ කියලා -

කවියෙන් රසට ඒ ගුණ එලි වැට තබලා -

ලියලා එවන්නද කෙල්ලේ හෙට ඉදලා....

මෙලෙසින් නුඹේ රූ ගුණ මහි ගැන කියන -

පිස්සෙක් හිදී දෝ සබරේ කවි ලියන -

මනකල්පිතව හොට්ටිය ගැන දුක් විදින -

වැරදුන පෙමකි දැන දැන මා තව හඬන....

වැලැපෙන කඳුලු අතරට නුඹේ මතක තියන් -

දිය කර හරින්නම් හඬලා දෙනෙත් පියන් -

මතු දිවි බවේ වත් හමූ වේ කියා හිතන් -

සමුගමි ලොවින් හඬනා කඳුලැල්ල පිහන්....

කලකට පසුව දුටු පියකරු හොටු අඟන...

මා මත් කලා නිල් නෙතගේ සිරි දැහැන...

ඩෙනිමෙන් මිදී ගමුවට බැස ගත පේන... 

ලෙස නුඹ කිමද ආවේ තනිකම් රකින...

නුඹේ සුරත ගෙන, මොහොතක් හෝ මං

ළඟ හුන්නා මතකද තාමත්...

ඇසි පිය සලලා, සියුම් දෙතොල් පෙති

සිපගත්තා මතකද ඔබටත්...

කිසිදා නොමියන, ප්‍රේම මලක් පිපි

හද සුවඳින් පිරි යව්වනයත්...

කෙලෙසක අමතක, කරමුද අපි අද

මංඟල පෝරුව ඇත නුඹටත්...

උරුමය නැති පෙම්, වියකි යන්නට

හේතුව සුරාව දෝ සිතුවත්...

අමාවකට සඳ, කොහොම දකින්නද

මගේ දෙනෙත් තවමත් පෙනුනත්....

පැහැසර රුවේ නෙතු කැට නිල් තොඩු කන -

මගේ හිත අරං කොටුවේ පාලමින් යන -

දුටු විට සඳේ නුඹ අමතක කරපු දින -

යලි හමුවුනා ඇය පාලම අතර දන...

දහස් දනන් කොටුවට එන ඉරිදා දින -

ඇගේ නෙතූ ගැටෙන්නට තිබුනා මටත් පින -

මා හිත ඇයට ආදරයෙන් බෑදී මන -

කවි පද ලිව්වා මතකද බං තෝඩු ගැන...

ඇගේ රූ සිතුවමක් ඇඳ මා බිත්ති පුරා -

දෙකනේ තොඩු නිල් වර්ණක මුසුව දරා -

සිරුරේ පැහැය ගල්වන්නට සඳ සූරා -

අරගෙන ඇවිත් සරසන්නම් හද දිවුරා...