පානදුරේ බස් රිය තුල අපි නිතර -
සිටගෙන ගියා නොඅඩුව ගත පැය හතර -
වාරුත් නොමැති වී නුඹගේ අත් අතර -
මගේ අත ඇල්ලුවා මතකද රත්නපුර...

දෙවන වසර තුල ගතකල සෙමිස්තර -
ඉගනුම නැතත් ඇත නුඹ ගැන කතන්දර -
මුහුණට වැටුන කෙස් රොද ලෙල විචිත්තර -
රූ සිරි මවන විට ලෝ නැත නුඹෙන් තොර... 

නිසලව මනස තනිවුන විට සිසුන් මැද - 

ඇගේ නෙතු සොයමි පැතුමන් පිරි තවම හද - 

සිව් වසරකට නොඅඩුව දුටු සබරේ සඳ -

දැන් මට නොපෙන්නේ සමුගෙන ගිහිල්ලද... 

හැඩි පිරි වතග ලා පාටක සාරි කව - 

හිස වට ඔතා හිරු කිරණට වසන් රුව - 

රක්තෙට මුසුව නා දළු පැහැ දෙතොල් තව - 

දිස්නෙට සැකයකි, දුටු ඒ නුඹද බව...

දැවටුන විටක නුඹේ වරලස මගේ සමට -
සිසිලස රජ කරයි එරෙහිව උණුසුමට -
හිස රත් වුනත් මහ අව්වේ සිටි අපට -
නුඹ සහනයක් වෙයි දුටුවත් දහවලට...

එනමුදු කලෙක නුඹ ඔහු අත ගෙන එකට -
හුන්ඩුවේ තනි වුනා අඹ ගහ යට රෑට -
සඳ සේ දිලුන මුත් රූ පිරි තල යසට -
මම තව හඬයි සිත ගිය විට ඒ කලට...

පෙරුමන් පුරා තවමත් මං කවි පෙලට -
නුඹේ මතකයන් එක් කරනෙමි පද ළඟට -
සිහිවන විටදි කැලුමන් පිරි තරු නෙතට -
කවි පද ලියන්නම් රුව ගැන පෙර ලෙසට...