සිරාම පෙමට වසසත් මට හරස් වන -
මසකින් බාල හින්දා ඇය දුරස් වන -
එෆ්බී පිටුවේ හිද ඇගේ රූ හරස් වන -
කොමෙන්ටු මොටද, ඈ නිරතුරු හිනස්සන...

උස් අඩි යුගල හින්දද වැඩි උස පෙනෙන -
දහවල් හීනදෝ මං හැබහින් දකින -
වරලස ගැස්සි, ලැම පැද්දි යන ගමන -
සිහිකර අතක් වෙහෙසයි අප වැනි අමන...

එනමුදු ඇයගේ නෙතු කැට යුග මතින් දෙන -
වසගය වෙලා සතියක් අඩු නොවන දින -
ලියලා දමන්නට හිතදී ඇයගේ ගුන -
හිදිද නුඹට පෙම් කෙරුමට, කෙනෙක් වෙන...

දුටුවෙමි ඔසරි පොට කොස්ගොඩ යන අතර -
මඟුලට නැකත් දී සිකුරට පෙර මෙවර -
ගුරුතුමි දෙවැනි බස, ශිල්පය දෙන අයුර -
දැකගනු කියා මං නොදැනිම, පානදුර...

ඉන්ජෙක් වෙලා කුමටද මුදු නැති අතට....
එබැවින් සොයමි ගුරුතුමියක සරණයට -
නුඹ නැති බැවින් හෙට මහමඟ මේ ලෙසට -
චාටර් නොවෙමි ලබනා, අවුරුදු දාට...

නොසිතු ලෙසට දුටු, නිල් නෙතු සර ලඳුනි -
වෙත මා හිතත් ඇවිදන් දුර යන බැවිනි -
මනසින් මවන නන්විදි ලෝ ගැන තුටිනි -
මොහොතින් බිද හෙලයි ඈ සතුවුන දෝනි...

පෙනුමින් යසට සුදු පිරිවට වසන් උර -
අව් රශ්මියට පිටුපා ඈ ගිමන් හැර -
නික්මෙනු කියා සැරසී යලි දුකින් බර -
සිනහව උපදවයි නෙතු කැට තෙමනු පෙර...

දියනිය ඈගේ නොව, අන් කවරෙකුද කියා -
පසු පස ගියමි ඈ පිලිබද කරුණු සොයා -
සිනහවේ තුටින මල් අහසට විසිර ගියා -
ඇය තනිකඩද, පෙර කී දුව යන්න ගියා...

මුතු ඔප බැඳුනු සේ තොල් පෙති යටි බැම්ම -
දත් පෙල හැඩකරයි දෙකබුල් තුල නැම්ම -
ඔසරිය හැදන් පා නැගු උස් අඩි පිම්ම -
ගුරුතුමි අදත් නික්මුනි මට හොරැහින්ම...

රූපෙන් උසස් හැඩ පිරි වත රන් මෙන්ම -
බැබලුනි හිරුට ඇගේ රූ තල ජන්මෙන්ම -
සාරගී විලස ලැම ඉස්සෙන ගමනින්ම -
නික්මෙනු හංසියේ අහසට සඳු මෙන්ම...

දැවටුන විටක නුඹේ වරලස මගේ සමට -
සිසිලස රජ කරයි එරෙහිව උණුසුමට -
හිස රත් වුනත් මහ අව්වේ සිටි මෙමට -
නුඹ සහනයක් වෙයි දුටුවත් දහවලට...

ගතසිත සලිත සුළඟට, වරලස ඇමින -
ඇය හුන් ඇසුන ළඟ මා හද ඉඩ සොයන -
මාතර බසය තුල අද මා ගිය ගමන -
සිතුවේ 'නෙතු' කියා සරසවි මුන ගැසුන...

නිල් පැහැ තොඩු තවමත් හැඩ ගෙන මුහුන -
බබලයි සඳක් මෙන් මා පැතු හොටු අඟන -
සිමිහිරි රුවින් නෙතු කැට පිය වෙන නයන -
නුඹමැයි කියා රැවටුනි! ඇය දුන් දසුන...

අහඹුව ලෙසට දුටු නිල් පැහැ තෝඩු සොයා -
මං පියනැගුවා ජනගඟ මැද ඇයම කියා -
සිතුවේ හඬන්නට නොව සිපගන්න තියා -
දුටු ලඳ නුඹ නොවෙයි මඟහැර යන්න ගියා...

පැහැසර රුවින් යුතු සිනහව කැටුව මුව -
ඇය රඟදුන්නා නුඹ මෙන් මට දෙනෙත් රව -
සිහිකර මතක අතරට මා ගියත් තව -
නුඹ නැත අදත්!! මට පලදි සසර පව...

ඝනදුර පැහෑර සඳ ඇවිදින් සේ නුඹම -
මට අද පෙනුනි කොටුවේ පාලම මැදම -
නුඹ නැති අඩුව දැනුනට, මට සති අගම -
අමතක වුනා දුක් ස්වර පෙල කවි තුලම...

උස් අඩි යුගල හෙබි නුඹ මට වැඩි උසට -
පෙනුනට දෙනෙත් විය ලංවි එක පෙලට -
පිවිතුරු ලෙසට බැබලෙන දෙතොලත ලඟට -
සිසිලස පිදුනි! යලි, නුඹ මා වෙතට...

තනියට නුඹත් පෙර මෙන් අද නැති හින්දා -
ඉරිදට මමත් බොල්ගොඩ ගං ඔරු පැද්දා -
සැතපුම් දුරට සුළඟින් බාදක හින්දා -
සැරටම වැදුනේ මට විතරද, මන්දා...

නෙතකට විසල් නන් විදි සිතුවම් පෙනෙන -
හිල්ටන් මහලේ උඩු සුළඟට අපි වැනෙන -
ගොල් ෆෙස් රළපෙල හිරු පැහැ රැගෙන -
මල් වල සුවඳ ලැබුමට සයුරට පැමින... 

සැනසුම් සුවය, නුඹේ නෙතු කැට අතර තියන් -
ඇයි හිනහුනේ දහසක් මැද නෙතම බලන් -
මත් වුන විටක ගොතනා බස් ලඟක ඉදන් -
කවියෙන් කියන්නම්! මං යලි, ඉදලා හිටන්...

ලලිතව නෙතු පියන් නීලෙට හැඩ මුසුව -
නුඹගේ සිනා හසරැලි මං, නෑ පැතුව -
එනමුදු වහවැටුන, හිත තව අඩු නැතිව -
නුඹටම කව්ය අමුණමි රූ, ගුණ එතුව...

නෙතගට සිනා මුත් නොපෙනෙන දුර ඇත -
ඇසුමෙන් අවදිවයි සඳ ගැන කියු ගීත -
සුළඟට මුසුව, ස්වර කැටි යට මල් ඉත්ත -
කතුරට හරස් වෙයි නොදැනිම රස පැත්ත...

හමුවෙනු කියා සිත කීවත් නිතර අද -
දුටු විට නුඹේ නෙතු ළඟ තනිවුනා හද -
පැහැසර රුවට කවි අමුනපු රුවන් පද -
හමුවුන දවස ගැන මතකේ කියනවද...

පැතුමන් සුළං ගගනේ පා කරන විට -
සිහිවෙයි යසට අපි හිනහුන තරම් මට -
අපමණ සෙනෙහෙ දම් පුරනා ලොවක හෙට -
මං තනි වුනොත් නුඹ නැති දිවියක් කුමට...