නුඹේ සුරත ගෙන, මොහොතක් හෝ මං
ළඟ හුන්නා මතකද තාමත්...
ඇසි පිය සලලා, සියුම් දෙතොල් පෙති
සිපගත්තා මතකද ඔබටත්...
කිසිදා නොමියන, ප්රේම මලක් පිපි
හද සුවඳින් පිරි යව්වනයත්...
කෙලෙසක අමතක, කරමුද අපි අද
මංඟල පෝරුව ඇත නුඹටත්...
උරුමය නැති පෙම්, වියකි යන්නට
හේතුව සුරාව දෝ සිතුවත්...
අමාවකට සඳ, කොහොම දකින්නද
මගේ දෙනෙත් තවමත් පෙනුනත්....
No comments:
Post a Comment