අසුනක් තිබේ නම් දෙතැනම ඉඩ ඇතිව -
එක් කොන ලැගුම් ගමි මුළු අසුනම මැදිව -
රූ ගුණ ලඳක් බස් රිය තුල ඉඩ පැතුව -
දුටුකල ඉඩක් දෙමි! කහටක්, හිත නැතිව...
වංගු මැදින් බස් රිය ඉගිලෙන විටක -
මගේ අත වැදුනි හංසියගේ එක් ලැමක -
සිසිලස පිරුනු හිම මිදෙනා රන් විලක -
කිමිඳි ගියා සුව අරගෙන පෙම් මලක...
නොපෙන්ව සිටිය මුත් උන් ළඟ රාග සිත -
සඟවා ගනී ආලය ලෙස එවන් මත -
තනිකඩ මෙමට අහඹුව පමණක්ය සෙත -
දන්නා බැවින් වෙහෙසන්නද මගේ අත...







No comments:
Post a Comment